In memoriam Tineke Antonisse-Zijda

EEN BEVLOGEN HONDENMENS

Op 3 april 2021 overleed Tineke aan de gevolgen van corona.

We zullen haar missen, niet alleen om wat ze deed maar vooral ook om wie ze was. Een vrouw die echt was, die wist wat ze wilde, een mens recht door zee, zonder omhaal en poeha.

Wat heeft de jachthondenwereld veel aan haar te danken!

Eind jaren zestig van de vorige eeuw kwam ze in onze wereld als echtgenote van Co, een fervent jager en hondenman. Ze jaagden toen samen vooral met Chesapeake Bay Retrievers. Co heeft ze al op heel jonge leeftijd, na een noodlottig ongeval op jacht, moeten missen …

Ze ging alleen verder, en hoe!

Door Co, die werkte op het kantoor van de Jagersvereniging, was ze in contact gekomen met veel jagers. Ze kreeg uitnodigingen en werkte veel met haar honden, spaniels en retrievers, in gerenommeerde jachtvelden. Ze werd gewaardeerd om haar honden en misschien wel vooral om wie ze was. Ze deed daar heel veel ervaring op.

Ze kwam met haar honden naar de veldwedstrijden en de jachthondenproeven en had daar veel succes. Met een van haar eerste zelf opgeleide Goldens won ze zo ongeveer alles wat er te winnen viel en ook met haar spaniels, aanvankelijk afkomstig uit de bekende Engelse Cheltenham kennels, boekte ze prachtige resultaten.

Toen ze besloot te gaan fokken koos ze voor Goldens en volgde ze Britse Field Trial lijnen.

Veel honden uit haar kennel ‘Van De Woudstreek’ bleken uitstekende jachthonden en top-wedstrijdhonden.

Nadat ze jaren succesvol honden had voorgejaagd, werd ze in de eerste helft van de jaren zeventig  keurmeester voor de jachthondenproeven en voor de veldwedstrijden voor spaniels en voor retrievers. Als keurmeester was ze scherp, attent en beslist. Haar stijl van keuren werd alom gewaardeerd. Bij haar vijfentwintig jarig jubileum in 1998, werd ze door de Raad van Beheer beloond met de Gouden Erespeld voor de Kynologie.

Op basis van haar specifieke kennis van spaniels en retrievers en het respect dat zij in de jachthondenwereld genoot, werd zij in de jaren tachtig aangesteld als lid van het Field Trial Comité.

Door de Raad van Beheer werd zij vervolgens als Nederlands afgevaardigde benoemd in de Commissie Retrievers van de Fédération Cynologique Internationale. Ze werkte daar in belangrijke mate mee aan de samenstelling van het Internationaal Veldwedstrijdreglement voor Retrievers.

Jarenlang was zij wedstrijdsecretaris in het bestuur van de Nederlands Retriever Club. Bij haar afscheid werd zij vanwege haar verdiensten erelid van de vereniging.

Al in de jaren zeventig verschenen publicaties van haar hand, artikelen in de Nederlandse Jager en een drietal boekjes. Ze had daarvoor van gedachten gewisseld met vooraanstaande Nederlandse trainers en ze had Amerikaanse methodes van opleiden bestudeerd en die aangepast aan de Nederlandse jachtpraktijk. In die publicaties sprak ze toen al van ‘Een scherp begrensde periode, waarin de hond gevoelig is voor invloeden en indrukken’.

Ze noemde dat ‘De kritieke periode’ en legde uit hoe bij de vroege opvoeding van de pup daarvan gebruik kan worden gemaakt.

Nu alom bekend, toen helemaal nieuw.

Vlak na de eeuwwisseling besloot Tineke van het opleiden van honden én mensen haar werk te maken. Ze stopte met fokken, voorjagen, keuren en besturen en ging helemaal, professioneel, voor opleiden.

In veel Europese landen gaf zij workshops, seminars en masterclasses. Haar publicaties van vroeger bewerkte ze, breidde ze uit en vulde ze aan met nieuwe inzichten. Het werden boeken, die werden vertaald en ook in het buitenland werden gebruikt. De bekendste vertaalde werken zijn: ‘Das Arbeitshandbuch Apportieren Schritt für Schritt’ en ‘die Drei Apporten’.

Internationaal worden haar seminars en haar boeken hoog gewaardeerd.

Veel jachthondenmensen in binnen- en buitenland hebben veel aan haar te danken en zijn er trots op leerling van haar te zijn. Sommigen van hen zijn inmiddels zelf succesvol professioneel opleider geworden.

Jagers en voorjagers in binnen en buitenland zijn nu bedroefd om Tinekes heengaan en denken met waardering en respect aan haar terug.

A Dieu Tineke,

Pieter Rooijakkers