Skip to main content
search

Ludo is een zoon van onze langhaar X (Dax) von der Riedleite en Silke van de Westkerkseberg. Dax was destijds 5 jaar en eigenlijk vonden we het nog wat vroeg om er alweer een pup bij te nemen, maar een zoon van onze eigen Dax was te verleidelijk.

Mijn partner Lonneke liep op dat moment wedstrijden met Dax en het idee was om samen met Ludo de puppycursus te doen en dat zij daarna met hem verder zou gaan. Maar omdat Lonneke nog wedstrijden liep met Dax, en het met mij en Ludo vanaf het begin zo leuk ging, heeft ze Ludo niet meer teruggekregen. 

We begonnen met de puppycursus bij Tea Blokland en gingen daarna meteen door bij Ad van Dongen. Daar kwamen we in een leuk en fanatiek groepje terecht waarin we elkaar mooi naar een hoger niveau trokken. Naast de C en B onderdelen werden spelenderwijs ook steeds meer A onderdelen getraind. Ludo pakte dit goed op en zo ontstond het idee om niet eerst voor C en B te gaan, maar meteen voor het SJP-A diploma.

Met 2 jaar en 2 maanden behaalde Ludo zijn eerste SJP-A diploma. Het jaar daarop volgden er nog drie SJP-A’s, waarna we hetzelfde  seizoen begonnen met de MAP-A. Van onze eerste zes MAP’s haalden we er vier en daarmee kregen we onze eerste uitnodiging voor de Nimrod. Die hebben we toen afgeslagen. Voor mijn gevoel was Ludo er nog te jong voor en we hadden samen nog genoeg te leren.

Dit seizoen begon niet helemaal zoals gehoopt, maar daarna viel alles steeds beter op zijn plek en haalden we vijf MAP’s op een rij. Daarmee kwam opnieuw die felbegeerde uitnodiging voor de Nimrod. Dit keer hoefden we er niet lang over na te denken. Wat vergeleken met vorig jaar opviel was dat ik vooral op de B onderdelen regelmatig moest handelen of de hond moest laten zoeken omdat hij over de dummy heenliep of hem slecht verwaaide.

Naast trainingen en wedstrijden gaat Ludo vanaf het begin ook mee op jacht. Juist daar vind ik het prachtig om te zien hoe alles samenkomt en hoe wat we tijdens de trainingen hebben geleerd, in de praktijk van pas komt.

Dat we nu samen op de Nimrod mogen staan, is iets waar ik enorm naar uitkijk. Het is bovendien iets wat je samen met elkaar bereikt. Om er een paar mensen uit te pikken, ben ik Lonneke erg dankbaar voor alle hulp en het meedenken, Ad van Dongen en Alda van Balen voor de vele fijne en gezellige trainingen, en natuurlijk Rinus Biemans en Roger van der Wauw voor hun hulp en bijdrage onderweg.

 

 

Close Menu